vrijdag 15 april 2016

Steeds meer 50PLUSsers gebruiken Apps

In de ouderenzorg worden steeds meer apps gebruikt, zo blijkt uit gebruikersonderzoek van Zorg voor Beter. Het gebruik van apps voor het werk is in twee jaar met 15  procent gestegen. Daarnaast stelt de werkgever steeds vaker een smartphone of tablet ter beschikking aan de zorgmedewerker. In de thuiszorg heeft 43 procent van de zorgverleners een smartphone en 35 procent een tablet van de werkgever. In de intramurale zorg krijgen minder zorgmedewerkers een smartphone (16%) of tablet (18%).
Top 10 apps
In het gebruikersonderzoek is ook gevraagd welke apps de bezoekers gebruiken. Zij gebruiken deze tien het meest:
1. Farmacotherapeutisch Kompas – medicijnen (Android, iOS)
2. Risicoscan van Zorg voor Beter (Zvb-website, Android, iOS)
3. Appotheek app van KNMP, info over medicijnen (website, Android, iOS)
4. Verpleegkundig rekenen van Nursing (filmpje, Android, iOS), kost €2,69
5. NHG-standaarden (website, Android, iOS)
6. Verpleegkundig zakboek (zakkaartjes, rekenen, notities) (Android)
7. Alzheimer assistent voor mantelzorgers (website, Android, iOS)
8. Reanimatie app – Hartstichting (website, Android, iOS)
9. Meldcode (Android, iOS)
10. Thuisarts (website, Android, iOS)

donderdag 14 april 2016

Jong volwassenen met beperking verenigen zich


Foto: Dit is niet Amber
Amber zet zich in voor de toegankelijkheid


10 jongvolwassenen met een beperking hebben zich verenigd in Wij Staan Op! Zij zetten zich in voor een verbetering van de positie van mensen met een handicap. Hun eerste mooie doel werd gehaald op 21 januari: het VN-verdrag voor de rechten van personen met een handicap is aangenomen door de Tweede Kamer. ‘Ik wil dat dingen die openbaar zijn, ook echt openbaar zijn. Dus ook voor ons.’ Amber Bindels (26, Wajong) heeft cerebrale parese (spasmes) en zit in een rolstoel. Net als voor de andere leden van Wij Staan Op! is letterlijk opstaan voor haar lastig of onmogelijk. Maar figuurlijk staat ze op voor iedereen met een handicap. ‘Doordat ik in een rolstoel zit, moet ik veel plannen en moeite doen voor ik ergens naartoe kan. Als ik dan aankom waar ik zijn moet, is dat soms al een overwinning op zich. Wist je bijvoorbeeld dat maar 100 van de 400 Nederlandse stations toegankelijk zijn voor mensen die assistentie nodig hebben? Daarover is Wij Staan Op! in overleg met NS.’

woensdag 13 april 2016

Kans op langdurige armoede grootst tussen 55 en 65 jaar

Het aandeel huishoudens met een langdurig laag inkomen en de kans op langdurige armoede, is het hoogst onder 55 tot 65-jarigen. Dat schrijft de ANBO in een brief aan de Vaste Kamercommissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid die 14 april vergadert over het armoede- en schuldenbeleid. De belangenorganisatie voor senioren vindt dat er fors geïnvesteerd moet worden om deze groep aan het werk te krijgen en te houden. En daar is 50PLUS het roerend mee eens.

Actieplan 50-plus werkt
“Het Centraal Bureau voor de Statistiek heeft al eerder laten weten dat 55 tot 65-jarigen een grote kans lopen om langdurig werkloos of arbeidsongeschikt te zijn, met een langdurig laag inkomen als gevolg. De ANBO roept Politiek Den Haag op meer werk te maken van het ‘Actieplan 50-plus werkt’. “In de groep 60 tot 65-jarigen heeft volgens het CBS twee derde van de ontslagen werknemers na anderhalf jaar werkloosheid nog steeds geen baan. En dat is zorgelijk, want mede door de verkorting van de duur van de WW-uitkeringen zal dat leiden tot een grotere instroom op bijstandsniveau. Armoedeval komt dan zeker om de hoek kijken. En de pensioenopbouw stopt, waardoor het inkomen na pensionering ook nog lager zal uitvallen.”

Soepelere schuldsanering
De ouderenorganisatie schrijft in de brief dat de AOW in het pensioendeel een vaste basis is voor gepensioneerden. Maar allerlei andere factoren leiden ertoe dat die basis wordt aangetast, bijvoorbeeld door de groeiende eigen bijdragen voor zorg. Ook het in 2015 uitgevoerde koopkrachtonderzoek bevestigt dat. De belangenorganisaties bepleiten ook een soepelere schuldsanering en preventieve maatregelen.

dinsdag 5 april 2016

Ter nagedachtenis aan Jules Schelvis (95)

Ter nagedachtenis aan Jules Schelvis


Herdenking 4 mei 2015 Westenborg
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij als 22-jarige in Amsterdam door de Duitse bezetter opgepakt, tegelijk met zijn vrouw Rachel Borzykowski en een groot deel van zijn familie. Behalve zijn zuster en moeder werd zijn hele familie door de nazi's omgebracht. Op 1 juni 1943 werd Schelvis met ruim 3000 andere Joden op transport gezet naar Kamp Westerbork om uiteindelijk naar vernietigingskamp Sobibór te worden gebracht. Hij gaf zich op voor wat hij dacht dat de ordedienst van Sobibór was, maar hij werd tewerk gesteld in Kamp Dorohucza. Zijn vrouw Rachel en haar ouders werden in Sobibór vergast. Schelvis' martelgang door zeven nazikampen duurde twee jaar. In 1945 werd hij in Kamp Vaihingen door Franse troepen bevrijd.

Na zijn pensionering in 1982 besloot Schelvis de hel die hij had meegemaakt te beschrijven. Hij schreef enkele boeken, waaronder Binnen de poorten en Vernietigingskamp Sobibor. In Sobibór, vlak bij de grens met Oekraïne, werden in ruim een jaar tijd ten minste 169.800 mensen, voornamelijk Joden, vermoord. Van hen waren er 34.295 afkomstig uit Nederland. Schelvis was één van de slechts achttien Nederlandse overlevenden. Zijn boek "Binnen de Poorten" werd ook bewerkt tot een theatervoorstelling: in 1995 ter gelegenheid van 50 jaar bevrijding werd dit stuk door zo'n 60 spelers en musici opgevoerd in Geldermalsen, waar Schelvis toen woonde. In 2000 vormde het boek en de eerdere voorstelling de basis voor een solo-voorstelling Binnen de Poorten van verhalenverteller Eric Borrias. Laatstgenoemde werd in 2007 onderscheiden met de Rachel Borzykowski-penning van Stichting Sobibor. Beide voorstellingen werden geschreven en geregisseerd door Gerard Evers, in nauwe samenwerking met Jules Schelvis.

Hij trad in Duitsland als burger-aanklager op tegen kampbeulen en ging lezingen houden, de laatste jaren vooral voor de Duitse jeugd. Hij treedt op als gids in de vroegere kampen en is adviseur bij tal van initiatieven om de Holocaust als waarschuwing in de herinnering te houden. In het proces (vanaf 30 november 2009) tegen de van oorlogsmisdaden verdachte John Demjanjuk, die als kampbewaker van Sobibór verantwoordelijk zou zijn voor het vermoorden van Joodse gevangenen, trad hij op als zogenoemde mede-aanklager (Nebenkläger). Onder andere uit respect voor zijn humanistische ouders vroeg Schelvis op 13 april 2011 aan de rechtbank de schuld van de oeroude man vast te stellen maar hem geen celstraf op te leggen.

Na een waardige afsluiting van het verleden in maart 2015 met zijn presentatie 'Er reed een trein naar Sobibor' hield Jules zich bezig met zijn hobby's: schilderen lezen en hout bewerken.